Ankara Atatürk Anadolu Lisesi öğrencileri tarafından çıkarılan ADA, yayın hayatına Aralık 1995'te başladı. Fotokopi ile çoğaltılan ilk sayıyı, profesyonelce basılan diğer sayılar izledi. Dergi hem içerik, hem de tiraj bakımından günden güne gelişirken, 7. Sayıdan itibaren amatörce hazırlanan bir online sürümle Internet üzerinde yer almaya başladı. Bunu, 12. Sayıdan itibaren AAAL Mezunlar Derneği web sitesinde yer alan yeni online sürüm izledi. Bu sayıdan itibaren, G-Tasarım'ın katkılarıyla, derginin tasarımı profesyonel bir görünüm kazanırken, sayfa sayısı 40'I, tirajı 500'ü buluyordu.

Böylece, okulun sosyal hayatında önemli bir yer edirnirken, Internet aracılığıyla, dünyanın dört bir yanındaki AAAL mezunlarına da okullarından birşeyler sunan ADA dergisi 15. Sayıdan sonra çeşitli nedenlerle kağıt ortamda yayın hayatını sürdüremez hale geldi. Böylece verilen yaklaşık bir yıllık aranın ardından ADA dergisi, şimdi Internet üzerinde yer alacak online sürümüyle yayın hayatını sürdürüyor.

ADA dergisinde, daha önce de olduğu gibi, mizah yazılarından, fikir yazılarına, kısa hikayelerden, kültür ve sanat yazılarIna kadar Atatürk Anadolu Lisesi öğrencilerinin ve mezunlarının ürettiği pekçok eser yer almaya devam ediyor. Bundan böyle, sayılarımızı belirli temalar üzerine çıkararak ve yazar topluluğunu da okulumuz mezunlarını da kapsayacak biçimde genişleterek daha güzel bir çalışmayı ortaya koyabilmek hepimizin arzusu.

İlk sayımızda ADA'nın anlamını ve amacını şöyle açıklayarak okuyucularımıza merhaba demiştik:

"Dergimizi isimlendirmekte baslarda zorlandık biraz, çünkü bizim düşüncelerimizi tam olarak anlatacak tek bir kelime bulmak kolay değildi. AradIğımız kelime içimizdeki dünyayı, sevgiyi, umudu, özgürlüğü, eşitliği ve paylaşma isteğini sembolize edebilmeliydi. Aslında, biz ADA ismini seçerken Can Dündar'In 8 Nisan 1995 tarihli yazısından hareket ettik. Yazıda Thomas More'un bundan 500 yıl önce yazdığı kitap, "ütopya"dan söz ediliyordu. Ütopya, Yunanca'da olmayan yer anlamındadır. Kitap gerçekten bir ütopyayı anlatıyordu. çünkü More, çağının pisliklerinden uzak, özgür, eşit, sömürülmeyen insanların yaşadığı bir mutluluk diyarını anlatıyordu. ütopya yazarı yeni bir toplum umudunu bir adayla simgeleştiriyordu. O günden bu güne bir çok ütopyalar yazıldı, adalar düşlendi fakat ne yazık ki hep ütopyasız ve yenik kuşaklar yetişti.

Biz zinciri kırmak umuduyla çıktık yola. Biliyoruz ki bize ait bir ada var sığınabileceğimiz ve bu umudu sizlerle paylaşmak istiyoruz.

Yeni bir gemi açılıyor şimdi o eski ütopyanın peşinden.

Ada'dan hala umudunu kesmeyenlere... Merhaba!"